Terwijl de internationale pers inzoomt op Turkije zijn m.i. Saudi Arabië en de UAE (de Emiraten), de eerste twee probleempunten genoemd in blog 151, belangrijker om mee te beginnen.

Begin deze maand besloten de twee landen, ondanks de blokkade op Qatar van juni ’07, officieel deel te nemen aan de Arabian Gulf Cup football tournament in Doha (Qatar) later deze maand.

Dit o.a, als gevolg van het bezoek van de Qatari  Prime Minister Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani aan Saudi Arabië tijdens de nood GCC-top in Mecca na de aanvallen op de olietankers in de Gulf of Oman. Het was het  hoogste niveau bezoek  van een Qatari “official” aan Saudi Arabië sinds juni 2007. Ongetwijfeld betekent dit ook een vriendelijker welkom voor Qatar op  de komende GCC (Gulf Cooperatioin Counsel) half december  in  de UAE.

Op probleempunt 3, Turkije, komen wij zeker nader terug zodra de afkoeling er duidelijker zicht op toelaat.

Dan nu Israël waar Gantz, ondanks het felle verzet van Neytanyahu, bleef streven naar een nieuwe regering samen met Lieberman. Zij ontmoeten elkaar in een passé van het zionisme, dat de verschillen tussen Gantz en Lieberman even doet vergeten. Ook hier vergt de tijdgeest een nieuw begin.

Morgen, dinsdag 19e nov.,  zal de Israëlische procureur genraal  Avichai Mendelblit aankondigen of Netanyuahu wordt aangeklaagd. Kortom het zal een beslissend moment worden in de geschiedenis van Israël en hopelijk een overgang van uitsluiting van naar aansluiting op een Midden Oosterse samenleving.

Dat dit alles ten koste gaat van Trump’s invloed behoeft geen betoog. Toch kom ik daar zeker op terug wanneer Libanon en Egypte nog ter sprake komen.

Tot een volgende keer, Arnout