Blog Image

Arnout Gischler

Het Oosten méér dan NU (152)

Uncategorised Posted on ma, november 18, 2019 22:30:18

Terwijl de internationale pers inzoomt op Turkije zijn m.i. Saudi Arabië en de UAE (de Emiraten), de eerste twee probleempunten genoemd in blog 151, belangrijker om mee te beginnen.

Begin deze maand besloten de twee landen, ondanks de blokkade op Qatar van juni ’07, officieel deel te nemen aan de Arabian Gulf Cup football tournament in Doha (Qatar) later deze maand.

Dit o.a, als gevolg van het bezoek van de Qatari  Prime Minister Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani aan Saudi Arabië tijdens de nood GCC-top in Mecca na de aanvallen op de olietankers in de Gulf of Oman. Het was het  hoogste niveau bezoek  van een Qatari “official” aan Saudi Arabië sinds juni 2007. Ongetwijfeld betekent dit ook een vriendelijker welkom voor Qatar op  de komende GCC (Gulf Cooperatioin Counsel) half december  in  de UAE.

Op probleempunt 3, Turkije, komen wij zeker nader terug zodra de afkoeling er duidelijker zicht op toelaat.

Dan nu Israël waar Gantz, ondanks het felle verzet van Neytanyahu, bleef streven naar een nieuwe regering samen met Lieberman. Zij ontmoeten elkaar in een passé van het zionisme, dat de verschillen tussen Gantz en Lieberman even doet vergeten. Ook hier vergt de tijdgeest een nieuw begin.

Morgen, dinsdag 19e nov.,  zal de Israëlische procureur genraal  Avichai Mendelblit aankondigen of Netanyuahu wordt aangeklaagd. Kortom het zal een beslissend moment worden in de geschiedenis van Israël en hopelijk een overgang van uitsluiting van naar aansluiting op een Midden Oosterse samenleving.

Dat dit alles ten koste gaat van Trump’s invloed behoeft geen betoog. Toch kom ik daar zeker op terug wanneer Libanon en Egypte nog ter sprake komen.

Tot een volgende keer, Arnout



Het Oosten méér dan NU (150)

Uncategorised Posted on di, oktober 22, 2019 08:25:39

Maandag, 21 oktober blijkt een belangrijke dag te zijn in de geschiedenis van onze wereld.

Zoals verwacht zijn Netanyahu’s pogingen een nieuwe regering te vormen definitief mislukt. Het mandaat daartoe heeft hij, vandaag, te elfder ure teruggegeven aan Reuven Rivlin, de president van Israël. Het is nu in handen van Gantz , die weer 28 dagen de tijd krijgt. Daar verwacht ik positiever maar ook sneller resultaat.  Voor details  t.z.t. verwijs ik  kortheidshalve naar de internationale pers.

Wat Boris Johnson betreft heeft de forcering van zijn kant geleid tot een dusdanige verwatering van alle standpunten dat de fatale datum van 31 oktober ook verwatert. De beoordeling van de inhoud van Johnsons’ laatste Brexit voorstel aan Junker, dinsdag 22 okt. in het parlement, zal ook de laatste afbraak worden.

Het was boeiend het hele proces, met respect voor kwaliteit, op BBC  live te kunnen volgen, en met plezier in de charme waarmee Speaker John Bercow het parlement steeds weer tot de “orderrr!!” riep. Hij deed mij denken aan mijn goede jeugdvriend Tjomme  Kingma Boltjes. Ik hoop dat het zo moge blijven tot nieuwe verkiezingen, misschien al november.  

Wat het derde “tijdgeest” slachtoffer, Trump, betreft zullen we nog  wat moeten wachten Inmiddels zullen wij ons weer meer kunnen richten op de ontwikkelingen in het Midden Oosten.

Tot een volgende keer. Arnout.



het Midden Oosten meer dan Nu (148)

Uncategorised Posted on ma, september 30, 2019 10:07:59

De manier waarop de drie medestanders-groepen hun drie respectieve leiders,  Donald Trump, Boris Johnson en Benjamin Netanyahu steunen doet pathetisch aan en kent een grote gelijkenis. Immers in hun omstreden politiek ontbreekt bij alle drie edelmoedigheid. Dat werkt niet verheffend maar aanmatigend en drukkend op het zelfrespect van een achterban. Vandaar dat ik de term pathetisch gebruik.

Maar pathos sterkt ook  de vasthoudendheid  van de underdog. En laten we niet vergeten: het vertegenwoordigt een indrukwekkend historisch verleden dat waarschijnlijk nooit meer terugkomt, respectievelijk:

  • de ‘blanken’-wereldorde
  • de Commonwealth
  • het Zionisme

Mogen wij desondanks een breuk verwachten in het medestanders front en waar zal die zich dan het eerste manifesteren?

Ik wil een gissing wagen;

  • nog niet bij Trump.
  • dringend bij Netanyahu.
  • acuut bij Boris Johnson

Maar dat in alle drie gevallen een breuk zal komen is onvermijdelijk. Daarover is de Tijdgeest  duidelijk. We zullen de aanzetten hiertoe allemaal kunnen meemaken in de komende maanden tot de Amerikaanse verkiezingen in november 2020..

Tot een volgende keer, Arnout



Het Oosten méér dan NU (147)

Uncategorised Posted on zo, september 22, 2019 13:19:17

De twee weken zijn inmiddels voorbij. Het zwaar weer nog  niet.

De stand van zaken is inmiddels als volgt:

Netanyahu  verloor de verkiezingen en veel ernstiger: hij verloor zijn reputatie. Hij blijft nog minister president tot de beëdiging van een nieuw kabinet. Dat komt er waarschijnlijk onder ex generaal Benny Gantz. Dan valt Netanyahu in handen van het Openbaar Ministerie, dat hem verdenkt van  ernstig frauduleus gedrag, en. . . zijn Likud partij valt in de problemen.  Hoe het nieuwe kabinet er uit zal zien zullen we t.z.t. in  de kranten kunnen lezen. In elk geval minder zionistisch en meer tolerant.

De Brexit race van Boris Johnson liep veel tegenslag op en gaat weer een extra nederlaag in de Supreme Court tegemoet. Uitspraak werd toegezegd voor begin komende week. Dan blíjft er  niet veel meer over van een “No Deal” vertrek. Wat dan wel? Waarschijnlijk nieuwe verkiezingen of  een nieuw referendum. 

De nieuwe brandhaard in het Midden Oosten als gevolg van de  vernietigende Yemenitische (?)  drone- en raket aanvallen op Aramco’s, werelds grootste, “oil processing plant” in Abqaiq toont wederom de incompetentie van het Saudi regiem. De poging van Saudi Arabië Trump te verleiden tot gewapend actie tegen Iran slaat niet aan. Daarvoor staat Iran te sterk. Bolton is ontslagen Tot een oorlog zal het niet komen. Het lijkt erop dat een nieuwe wereldorde haar intrede maakt.                                                                                                            

Laten wij hopen dat daar binnenkort ook meer inzicht vanuit mag gaan.

Tot een volgende keer, Arnout



Het Midden Oosten méér dan NU (146)

Uncategorised Posted on wo, september 04, 2019 20:36:46

Waar zoveel wereldproblemen de komende twee weken convergeren in een trechter van brandhaarden kunnen wij zwaar weer verwachten.

Het pad van de orkaan Dorian moge dan hopelijk de kust van Florida zelf iets minder raken dan voorzien, de Bahama’s geven wel het meest aanschouwelijke beeld van een onafwendbare bedreiging.

De andere bedreigingen zijn van menselijke makelij die, afhankelijk van  publiciteit,  de golven van hysterie in de uitzonderlijke concentratie van de komende twee weken veel hoger kunnen opzwepen.

Enkele hiervan wil ik hier kortheidshalve alleen benoemen:

  • de Brexit, waar we Boris Johnson kunnen zien slagen of  mislukken;
  • HongKong, waar het  financieel centrum van het vrije oosten wel of niet stand kan houden;
  • Israël, waar de positie van (Trump’s) Netanyahu  op 17 sept. beslist wordt;
  • de negatieve rente op staatsobligaties die de financiële wereld in angstig onbegrip omknelt.
  • brandhaarden in Z-Amerika, Noord Korea,  Kashmir, Yemen. 
  • Trump, die blijft golfen terwijl USA bevolking dreigt te verdrinken in de golven van Dorian en de handelsoorlog met China.

Voorwaar het zijn geen kleine klappen die we de komende weken kunnen verwachten. Maar waar verouderde systemen de trechter ingeduwd worden spetteren aan de andere kant  verse perspectieven eruit. 

Dus laten wij de moed er in houden.

Tot een volgende keer, Arnout



Het Midden Oosten méér dan NU (145)

Uncategorised Posted on ma, augustus 26, 2019 13:52:14

De persoonlijk door Netanyahu geïnitieerde aanvallen op Iraans doelen in Iraq en Syrië krijgen extra betekenis nu Trump de Midden Oosten politiek heeft losgelaten. Is het daarnaast Netanyahu’s bedoeling hiermee zijn positie in de 17 sept. verkiezingen te versterken, dan mogen wij verdere escalatie in het Israël/Iran geschil verwachten met agressieve steun voor Iran van de Palestijnse Hizbollah in Libanon.

Het bezoek van de Iraanse minister van B.Z  aan de G7 in Biarritz wordt zeker gebruikt om Iraanse terughoudendheid te betrachten in ruil voor sterkere Europese steun tot behoud van het nucleaire verdrag van Iran met de internationale wereld, waaruit Trump zich in mei 2018 heeft teruggetrokken.

Het wordt dan ook hoogste tijd dat Europa zich gaat inzetten voor mogelijke rust in het Midden Oosten, nu de regionale partijen, onder druk van de Israëlische 17 september verkiezingen, elkaar in de haren dreigen te vliegen terwijl zoveel andere internationale herrie-haarden prioriteit claimen.

Tot binnenkort verder, Arnout



Het Midden Oosten méér dan NU (144)

Uncategorised Posted on di, augustus 20, 2019 00:33:21

De meeste economen zeggen dat er geen recessie zal komen” zei Trump laatste zondag in New Jersey. “Maar de rest van de wereld doet het niet zo goed als wij. Onze economie is bij veruit de beste, klaar voor verdere groei zodra de handels knelpunten  achter de rug zijn. Een geweldige toekomst voor USA!”

Maar de laagste groei in China in drie decennia, dreigende recessie in Europa en negatieve signalen vanuit de obligatiemarkt bekruipen Trump wel. Daarbij waarschuwden de top bankiers hem voor de negatieve gevolgen van de handelstarieven.

Toen stelde Trump de laatste tariefdecreten maar uit tot na Kerst en begon dreigende taal richting verkiezingen: “als je niet voor mij stemt dan ga je (democraten) er zelf het eerst aan” En in Manchester, New Hampshire, laatste donderdag. “So whether you love me or hate me, you gotta vote for me.” Zijn medewerkers haakten daar massaal op in met zelfs vinnige kritiek op de Federal Reserve voorzitter Jerome Powell  “dat hij maar eens in de spiegel moest kijken en zich realiseren dat hij de rente te ver en te snel liet oplopen, hetgeen de economie een vol procent groei kostte!”. 

Wat betekent dit alles voor Trumps buitenlandse politiek?

Dat eigenlijk alleen China nog telt.

En wat komt daarvoor in de plaats voor het Midden Oosten?

Niks!

En wat gebeurt er als het misgaat in Hong Kong? 

En als ook Singapore daarin mee gezogen wordt?

En . . . Indonesië?

Tot een volgende keer, Arnout