Wist je, dat . . .

. . . . het niet altijd kommer & kwel was in het Midden Oosten!

Misschien wel de langste periode (vier eeuwen) van relatieve rust en vrede eindigde in de 19e eeuw. Hoe zag het leven daar er uit in die “Ottomaanse”periode:

Wist je dat karavans vrij door het hele gebied reisden, zonder grenscontroles, zonder religieuze of etnische discriminatie, zonder bureaucratische belemmeringen.

Galibert schrijft hierover in 1830:
Niets treft de Europese bezoeker, die voor ’t eerst voet aan land zet in Azië, charmanter dan de aanblik van een karavaan. ’s Avonds wanneer de sterren zich aan de hemel beginnen af te steken slaat men de tenten op in een dal of kloof. De kamelen worden ontlast, de paarden afgezadeld. Iedereen spreidt zijn tapijt, trekt zijn abba (gemakkelijke wollen jas) aan om zich comfortabel te voelen en verzamelt zijn spulletjes om zich heen. Het avondmaal wordt voorbereid. Uitnodigingen gaan over en weer. Met kruist de benen en eet volgens ’t gebruik met de vingers, wat niet verhindert, dat de gebruikelijke vormen en politesse evenzeer in acht genomen worden als ware men in de stad.

Na het eten geeft de leider het signaal voor het gebed. De moslimleider spreekt het gebed, uit volle borst en sommigen vallen mompelend in. Anderen slaan het teken van het kruis en weer anderen trekken zich terug met een fles brandewijn als teken van protest tegen de cultus van de leider.

Tot volgende week, Arnout

Je wordt automatisch geattendeerd via email en mijn blog is ook bereikbaar via mijn website www.arnoutgischler.nl