Wist je dat er in
de Levant zelf nooit een grootmacht tot rijping is gekomen, d.w.z. een macht met
een leger, sterk genoeg om alle omringende volkeren aan zich ondergeschikt te maken. Dit betekent niet dat er in de Levant geen
onafhankelijke landen (soevereine naties) waren; Daarvoor moeten we wel
teruggaan tot in de verre oudheid. Phoenicia en het land van de Hebreëen (Israël)
hebben perioden gekend van soevereiniteit. Israël bereikte zelfs grote invloed
In de jaren 1000 – 970 vòòr Christus. Dat was in de tijd van de koningen David
en Salomon. Sommigen menen dat Israël zich toen uitstrekte van af Gaza tot in het
huidige Noord Syrië en tussenliggende volkeren onderwierp. Maar een echte
grootmacht is het nooit geworden. In 940 v.Chr. groeide de onderlinge ruzie en splitste
Israël zich op in Judea, in het zuiden, en Israël in het noorden. Het werd toen
te zwak om zich als soevereine staat staande te houden en onderschikte zich in
de 8e eeuw vòòr chr. aan de Mesopotatamische
grootmacht van die tijd: Assyrië. Sindsdien hebben de joden alleen nog 55 jaar
soevereiniteit gekend , vlak voordat de
Romeinen kwamen in 62 v.chr. en daarna in onze tijd, A.D. 1948, met de ratificatie door de Verenigde Naties. In
tussenliggende perioden hebben zij wel veelal autonomie (zelfbestuur) genoten. Een
keer verbannen uit de Levant (de
Babylonische ballingschap) en een andere keer door generaal Titus (later keizer) de toegang tot
Jerusalem ontzegd, bleven zij desondanks een aanzienlijke minderheidsgroep met
functies van groot belang voor de hele regio. Tot volgende week, Arnout
Gischler

p.s. Hartelijk
dank voor de vele reacties in- en buiten dit blog met aansporing om zo door te
gaan. Ik doe dit met veel plezier, in de hoop dat het M.O. méér dan NU een koeler zicht geeft op de overhitte beelden van NU. Arnout.

Je wordt automatisch
geattendeerd via email en mijn blog is ook bereikbaar via mijn website www.arnoutgischler.nl