Natanyahy & Lieberman zullen zich
wel eens achter de oren krabben dat zij nog zo kort geleden hun toestemming
gaven aan de schoonzoon van Trump, Jared Kushner, voor diens oplossing van het
Israël/Palestina conflict. Immers dat begon met de overdracht van de eilandjes Tiran en Sanafir, aan de ingang van de
Golf van Aqaba, van Egypte aan Saudi Arabië (zie blog 98). Daarmee kreeg Saudi
Arabië de sleutel in handen van de toegangspoort tot de Golf van Aqaba, de enige directe Israëlische verbinding
met de Rode Zee en de Indische Oceaan.
Datzelfde
Saudi Arabië komt nu tot de conclusie dat het streven om Yemen aan zich te onderwerpen uitzichtloos is,
contraproductief werkt voor eigen imago in de Arabische wereld en dat een elegantere
oplossing welkom is.
De grote
steun voor de Yemenitische verdedigers van hun souvereiniteit komt van Iran dus
daar moet Saudi Arabië nu wel mee gaan
praten. Diplomatieke banden zijn verbroken
en dus wordt bemiddeling gezocht. Voor de hand liggende bemiddelaars Kuwait
of Oman zijn al ingeschakeld door Qatar.
Toen bood Iraq zich aan: Haider Al Abadi, prime minister, nu weer zelfvoldaan door de herovering van Mossul op
ISIS. Hij zond, drie weken geleden, Qasim al Araje, zijn”minister of
interior” en vertrouwensman naar
het Saúdi koningshuis, die er goed
werd ontvangen. Een week later volgde Muqtada al Sadr, de bekende Shiíte oppositieleider
in Baghdad die zelfs een foto haalde in de internationale pers, in amicaal
gesprek met de nieuwe Saúdi kroonprins, Moh. bin Salman el Saúd. En als
klap op de vuurpijl reisde de Saúdi kroonprins zelf, maandag 14 aug. j.l., naar Baghdad (met obligate kennisgeving aan het US State Department maar buiten Kushner
en Israèl om). Hij werd in Baghdad vorstelijk ontvangen.
De GCC
beschuldiging aan Qatar van nauwe banden met Iran, de “thuisbasis van
terrorisme”, verliest nu wel aan kracht.
De belangrijkste beschuldiging die overblijft is de uitoefening van het vrije
woord door het Qatarese persbureau Al
Jazeera. dat juist nu weer over dit hele proces uitvoerig rapporteert aan
de hele wereld, die in spanning het vervolg afwacht.

Tot over twee weken, Arnout