De twee
belangrijkste lokale tegenstanders in het gevecht om de suprematie in het
Midden Oosten zijn nu duidelijk: Saudi Arabia en Iran.

Hun ambities lijken elkaars tegenpool! Hoe sporen die met
hun kansen?

Voor Saudi Arabië
wordt dat bepaald door MBS, kroonprins van een half volk (waar alleen de man
geldt), honderd jaar verwend door de inkomsten van olie uit hun bodem, grotendeels
ongeoefend in de eisen en disciplines van een moderne maatschappij en haar economische
technieken.

MBS probeert deze gebreken te ondervangen door een
revolutionair vrouwen-emancipatie beleid en een all-inclusive entertainment
economie die kan volstaan met de modeste capaciteiten van de potentiële
werknemers (200.000) en die appelleert aan de populaire smaak van een jeugdig
publiek. Daartoe gaat zijn € 2,7 miljard
Public Investment Fund, “PIF” samenwerken met Las Vegas tycoon
Ari Emanuel, jongere broer van Rahm Israel Emanuel, vriend van Obama en democratische
gurgemeester van Chicago. Maar Ari is een meedogenloos zakenman.

Toch kent het oude land nog steeds de gelovige ethiek van
lang vòòr de olie. Vanuit die optiek lopen MBS’s ambities dood in de hel.

Hoe lang kan MSB dat beleven?

Voor Iran wordt het bepaald door de keuze
van de opvolger van de huidige Ayatollah
Ali Khamenei, die niet lang meer wil aanblijven.

Zijn huidige ministerpresident,
de gematigde Hassan Rouhani is zich al aan ’t warm lopen. De populaire
sympathie geniet hij al. Het volk heeft genoeg van de theologische scherpslijperij:
wel God maar zonder overdreven reguleringen.

Wordt Rouhani de komende
Ayatollah, dan gaat Iran een assertief tijdperk van interne groei en betere
internationale samenwerking tegemoet. De
bevolking , goed geschoold en gedisciplineerd, is er klaar voor.

Maar de Iraanse Revolutionaire Garde ligt nog wel dwars.

Tot een volgende keer. Arnout