Even actueel
naar de drie Midden Oosterse Grootmachten:Perzië. Egypte, Turkije.

A.D. 2012, zag
het er naar uit dat zij eindelijk weer eens zouden samenwerken. Morsi, zojuist gekozen tot president van
Egypte, nam de drieste stap om zijn eerste staatsbezoek te richten op Perzië.
Driest omdat het afwijkt van het protocol dat eist dat een nieuwe president van
Egypte in eerste plaats zijn belangrijkste donor buurland, Saudi Arabië, met
een staatsbezoek vereert. Drastisch ook
omdat Perzië een “terroristen natie” heette. Turkije was reeds bezig Perzië uit die
verkettering te bevrijden en ontdekte in Morsi een bondgenoot. Perzië liet het
positief op zich afkomen. USA (Kerry)
bang dat enthousiasme argwaan zou wekken bleef op afstand. Zou de Arabische
lente haar zomer halen? Hoe bedreigend was dat kleine stapje van Morsi richting
alliantie Egypte, Turkije, Perzië? Kennelijk zeer bedreigend. Voor wie? “Kolonels”
grepen de macht weer in Egypte en herstelden de nauwe banden met Israël en
Saudi Arabië. Oh oh! Dat zag er niet goed uit: Morsi in een Egyptische
gevangenis; de “kolonels” weer vast in het zadel en hoog te paard; de
Arabische lente weer terug bij af. Hoe
zal dat verder gaan? Heeft het Midden Oosten nog TIJD genoeg? Eist TIJD daar al niet te veel jonge mensen op.
Hier is het omgekeerd. Hier eisen oude mensen te veel TIJD op, zegt men. Ja,
dat kan ik nog niet bevestigen, ik ben pas 92.

Tot volgende week, Arnout.

Je wordt automatisch
geattendeerd via email en mijn blog is ook bereikbaar via mijn website www.arnoutgischler.nl