Het zagen aan de poten van Trumps’ stoel is nu in de hele wereld hoorbaar.

Maar er is er nog niet één gebroken.

Zodra dat gebeurt
wordt het zitten wankel.

Daarop wachten o.a. de partijen in het Midden Oosten:

Zoals Netanyahu met angst
en beven . . .
Wat is Mike Pence’s kans
als opvolger en wat zal hij voor Israël nog kunnen redden?
De “Endlösung” van
Palestina lijkt van de baan.
De steun van Jared Kushner en vele
anderen in dat kamp zal hij moeten ontberen.

De GCC(Gulf Cooperation Counsel) incl. Israël?
Een aanval op Iran lijkt een gepasseerd station, Yemen een doodloper. Saudi kroonprins
MBS kreupel zonder zijn secondant Jared in het Witte Huis.

Voor Irans ayatollahs
gloort weer licht.
Zal hun populaire onverteerbaarheid hen dwingen toe te geven aan de luide wensen
voor meer democratische vrijheid?
Voorlopig nog niet. Maar
het zal hen nopen tot schuwe onzichtbaarheid.

Dit in tegenstelling tot Erdogans Tutkije die schreeuwende kansen ziet.

En dit alles in afwachting van de ontwikkelingn in Washignton, die voor
Democraten èn Republikeinen te vroeg komen.

De eersten zijn bang voor
de scherven die Trump nalaat met het odium
dat ook zij die niet meer zullen kunnen lijmen.

De laatsten als iemand
die, terwijl hij met een “Democratische” paraplu van de Empire
State Building springt, wel hoopt de plof te verzachten maar in elk geval de paraplu de schuld kan geven als dat niet lukt..

Tot een volgende keer.
Arnout