Laatst keek ik naar een interview van Jared Kushner door een Amerikaanse journalist. Diens oppervlakkige
vragen werden door Kushner beantwoord met terughoudende bedachtzaamheid. Het
ging over Saudi Arabië en de kroonprins, Moh.bin Salmaan, waarbij Kushner zich
verschool achter het mandaat van zijn schoonvader dat hem beperkt tot het Israël/Palestina
probleem, met de woorden:
“Voor het overige Midden Ooosten
moet ik u verwijzen naar de zeer deskundige verantwoordelijken Pompeio en
Bolton”.
Waar de affiniteit van
Kushner en MBS, de schoonzoon en de
kroonprins, alom bekend is klinkt dit ook als een verloochening.

Heel anders is de wederzijdse zucht naar helderheid in het Amerikaanse “Congress” waar aan beide kanten dezelfde vraag
opkomt:
“Hoe kunnen wij voorkomen
dat MBS ooit koning van Saudi Arabië wordt, na alle mislukkingen waarmee hij de wereld nu al heeft opgezadeld: in Yemen, Syrië, Qatar, Libanon, Canada en nu weer Turkije.

Welnu, het antwoord hierop is allereerst afhankelijk van welke kansen “The Administration” zal krijgen met de 6 november verkiezingen.

Maar ook nu al worstelt Trump met de MBS verbintenis.
Zo had James Mattis de US Defense
Secretary het recentelijk over “the reckless Saudi behaviour” die de veiligheid en stabiliteit bedreigt en “the
US ability (in de regio) undermines”.
Hij sprak op een internationale bijeenkomst in Bahrein `(een
proxy van Saudi Arabië) met demonstratief voorbijgaan aan Saudi Arabië, waar
hij zich normalerwijze op doorreis altijd
even laat zien.

Het waren woorden die
geen precedent kennen in de US verhouding met Saudi Arabië (zelfs niet na 9/11)
en die eerder zouden passen in een poging tot “regime change” zoals m.b.t. Iran
of Noord Korea.

De woorden zullen waarschijnkijk wel weerklank vinden op Capitol Hill.

Tot een volgende keer, Arnout