Er begint weer tekening komen in het Midden Oosten. Natenyahu won op het
nippertje (met één zetel) van de belangrijkste rivaal Benny Gantz, de ex “Chief
General Staff of the IDF” (Israely
Defense Force) . Maar zijn kansen om
aangewezen te worden als leider voor een meerderheidscoalitie zijn groter dan
die van Gantz. Om in het Israëlische parlement (120 leden) te domineren wist hij
de kleinere extreem rechtse partijen aan zich te binden tot een meerderheid van
65. Dus de aanhangers van een vijfde Natenyahu regering beginnen al te jubelen.
Maar het maakt Natenyahu zelf in hoge mate afhankelijk van de extreem rechtsen
aan wie hij o.a. medewerking tot annexatie van de Westbank toezegde. Een zeer
omstreden plan dat liefst beklonken moet worden voordat hij aangeklaagd wordt wegens
corruptie, fraude en schending van vertrouwen in drie ernstige gevallen.
Met een West Bank annexatie komt hij ongetwijfeld in aanvaring met zowel US
Congress, het “ultimate plan” van Trump/Jared Kushner voor het M.O, de
Verenigde Naties en het Arabische volksgevoel. Trump en Kushner zal hij
waarschijnlijk nog wel meekrijgen in een aangepast annexatie plan maar dan doemen
reeds de US verkiezingen op van november 2020 met een reële kans dat de Democraten
een einde aan de illusies maken. Reeds trok de Egyptische leider Sisi zich
terug uit Trumps’ ”Navo plan voor het M.O.” (met o.a. Saudi Arabië, de Emiraten,
Bahrain enz. tegen Iran) juist met het oog op te verwachten wijzigingen in de “US
Administration” tegen die tijd. Kortom het jubelen is nog te vroeg.

Of Benny Gantz Israël
beter zou kunnen voorbereiden op de toekomst is een open vraag. Hij is zeker
onafhankelijker dan Natenyahu, maar zolang Trump regeert blijft chaos meest
kansrijk. Chaos creëert angst en dat is weer de voedingsbodem voor extreem
rechts.

Tot een volgende keer, Arnout