De onthullingen van
het laatste door Barr vrijgegeven rapport van Mueller zijn vernietigender voor
Trump dan welke (nog ontbrekende) aanklacht ook.

Zij tonen hoe bijsturing
van Trumps chaotische beleid door deskundigen in zijn omgeving niet heeft mogen
baten. Zij allen hebben afgehaakt, nolens volens.

Wat we nu dus mogen
verwachten is meer openlijk inconsistent gedrag van een kat in ’t nauw. Hiermee
dreigt Trump zichzelf meer onmogelijk te maken dan een impeachment dat kan doen.

Of het Congress
provocerend blijft afwachten dan wel actief gaat ingrijpen is onduidelijk. Het
buitenland doet dit al allebei en zoekt eigen wegen waarbij het gestoord of
ongestoord gebruik en misbruik maakt van de Verenigde Naties.

Voor Jemen hebben US
Senate en House een wet aangenomen die onmiddellijke terugtrekking eist van US
uit het oorlogsfront en Saudi Arabië en de Emiraten dwingt hetzelfde te doen
conform de overwegingen van de Verenigde Naties. Trump heeft deze wet gevetoed.
Besluitvorming stagneert.

Voor Lybië steunt
Trump een ex generaal uit het nest van Muammad Gadaffi (2011), Chalifa Haftar, die
vanuit Bengazi in Oost Lybië met een legermacht
optrekt tegen het door de Ver Naties erkende gouvernement in Tripoli. Daarbij wordt Haftar met
miljoenen en wapens gesteund door Saudi Arabië en de Emiraten en gedoogd door Egypte’s Sisi en nu dus ook door
Trump. Een Engelse motie tot cease fire in de Ver. Naties Veiligheidsraad werd
gevetoed door US en Rusland.

In Venezueland waar
Rusland een paar honderd militairen dropte ter bescherming van de omstreden
president Maduro schreeuwt Bolton, Trumps’ belangrijkste buitenlandadviseur, moord en brand maar durft voorlopig niets te
doen.

In Algerijë en
Sudan is een tot nog toe succesvolle “Arabische lente” uitgebroken. Van
buitenlandse inmenging is voorlopig nog geen sprake,
Hierover een volgende keer
meer, Arnout.