De uitschakeling van generaal Suleimani door een US drone op 3 Jan. J.l. heeft veel overhoop gehaald.

Ayatolla Khamenei keek vanuit zijn Suprème Hoogte goedkeurend toe op zijn “fighters without borders” en op de felle revangetaal van Suleimani’s opvolger in de IRGC (Islamic RevolutionairyGuard Corps, ook wel Quds genoemd) Esmail Qaani. 

Het doel is een nucleaire macht te worden en de sterke positie in de regio uit te breiden met materiële en financiële steun aan de vele sympathisanten voornamelijk in Iraq en Syrië en met accenten op Hezbollah in Libanon en de Houthies in Yemen.

Sara Bazoobandi’s van GiGa’s Institute of Middle East Studies in Hamburg vermeld in haar rapportage van 20 jan.  de namen van  12 betreffende sympathisanten groepen en wijst erop dat de IRGC aanvallen zal uitvoeren op Haifa en Dubai zodra  Iran wordt aangevallen. Daarnaast dreigt Hassan Nasrallah leider van de Hezbollah met aanvallen op US bases, militairen en oorlogschepen in de Gulf of waar dan ook.

Zo te horen geen bescheiden taaltje.

De voorzichtige wenken van Rusland als gevolg van Amerikaanse en Israëlische druk  vonden dan ook weinig gehoor in Iran’s leiding.

Wat wel indruk maakte was dat Saudi Arabië en de Emiraten ‘m knepen.

Prins Khalid bin Salman, Saudi Arabia’s plaatsvervangend minister van defensie, reisde onmiddellijk naar Washington en London om déescalatie te benadrukken en erkende soepeler beleid m.b.t. de Houties in Yemen en een rol voor Iraq’s  Prime Minister Adel Abdul-Mahdi als bemiddelaar tussen Riyadh en Teheran.

De Emiraten gingen zelfs verder en onderhandelden reeds met Teheran voor herstel van diplomatieke en mogelijk economische betrekkingen. Zomer 2019 trokken zij hun troepen uit Yemen al terug toen ook  $700m aan Iraanse fondsen , bevroren als gevolg van US sanctions, door Abu Dhabi werden vrijgegeven.

Qatar als enige Gulfstaat blijvend bevriend met Iran zond reeds een dag na de dood van Suleimani zijn minister van B.Z., Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani  naar Teheran, gevolgd een week later door de komst van de Qatari Emir Sheikh Tamim bin Hamad Al Thani zelf. Dit alles om enige rust te brengen.

Laten wij hopen dat dit ook geholpen heeft. Het lijkt er wel op.      Arnout