Als het menselijk deugen een gunstig oordeel verdient  dan mag dat best erkenning vinden.

Bij voorbeeld een incidentele tegemoetkoming door de overheid

De overheid kan ook zelf politiek debiteren om menselijk deugen te stimuleren

Dan komt de democratie wel op glad ijs.

En als in een volgende stap de overheid menselijk deugen zelf gaat definiëren en bepalen dan wijst de verdere weg naar een afgrond van   dictatuur.

En toch proberen demagogen steeds weer om kiezers te vangen met beloftes voor dat deugen dat demagogen zelf het beste past. Hoe moeilijk dan voor een groot publiek om de gevolgen daarvan te doorzien in een steeds complexer wereld.

Ik wil deugen niet afkeuren maar probeer het dan wel te zien als een constante gevecht tegen “ondeugende” verleidingen waarin ieder mens zijn eigen balans moet vinden.

Dat deugdzaamheid desondanks  collectieve illusies blijft najagen daaraan is niet te ontkomen maar dat zij  daarin niet meer kan verwachten dan utopieën toont Boris Johnsons onherroepelijke Brexit wel aan.

De gevolgen zijn angstwekkend.

Een meerderheid realiseert zich nu: hoe hebben wij dit ooit kunnen kiezen laat staan toestaan.

USA is daar nog niet aan toe. Ik ben bang dat hun geschiedenis nog langs diepe afgronden zal  gaan en  ben niet overtuigd dat dat voor alle Staten even veilig verloopt.

In Israël beoogt Netanyahu het annexeren van Palestijns grondgebied in de Westbank  nog steeds als een keuze voor veiligheid en dat deugd zegt men.

Laten wij daar in een volgend blog eens nader op ingaan.  Arnout