Onze pelgrim had geluk. De overwegend christelijke bevolking van Jerusalem ontving hem met open armen. Dat kwam omdat de twee grootmachten van onze-wereld-van-toen geregeerd werden door twee wijze mannen. Dat bracht vrede in de Levant.

Karel de Grote (742 – 814) regeerde van 768 als koning , later als Keizer, over heel christelijk Europa.

Haroen Al Raschid (766 – 809) regeerde van 786 als Chalief over het moslim Abassiede chalifaat, dat zich uitstrekte van de Kaukasus tot Zuid-Egypte en van de Atlantische Oceaan tot de Indus.

Beiden begunstigden kunst, muziek, wetenschap. Beiden bevorderden onafhankelijke rechtspraak en een integer bestuursapparaat. Natuurlijk waren er in de raakvlakken van beider imperia potentiële brandhaarden. Laten wij het “bufferzones” noemen:
1) Spanje. Daar regeerde een Omayyade chalief, vanuit Cordoba, een rivaal van de Abassiede Haroen. Voor Karel zou Spanje (maar dan weer gekerstend) bij het christelijke Europa moeten horen. 2) Byzantium, met hoofdstad Constantinopel, het oudste en eerste christelijke imperium. In Karels’ ogen een meerdere in glorie en civilisatie, maar een zootje voor zover het zijn rivalen, de Byzantijnse collega keizers van zijn tijd, betrof. Bovendien had Byzantium, de vorige eeuw, het grootste deel van zijn territorium verloren aan de Islam. Voor Haroen bleven de Byzantijnse keizers directe tegenstanders, maar zij waren ook q.q. religieus hoofd van de hele orthodoxy, waarvan een respectvol deel nu in Haroen’s chalifaat leefde, vooral in kloosters en in de grote steden, zoals in Jerusalem, waar onze pelgrim met open armen werd binnengehaald..

Je ziet: een gecompliceerde situatie. Gelukkig waren zowel Karel als Haroen wijs genoeg om elkaar niet uit te dagen. In tegendeel! Zij wisselden gezanten uit en stuurden elkaar geschenken.

Zouden de erfgenamen kunnen omgaan, in de geest van Karel en Haroen, met de macht die hen zomaar in de schoot viel? Natuurlijk niet. Karel en Haroen waren uitzonderingen. Maar ook de geest veranderde, de omstandigheden veranderden, de mensheid en vooral Europa veranderde. Alleen de wereld van de islam bleef redelijk wat het was. Laten wij eens kijken wat dat was, volgende week.