Zo zeker waren de Geallieerden (Frankr. Engel. Rusl. Italië) van de overwinning op de “Centralen” (Duitsl. Oostenr/Hongarije, waar Ottomaans-Turkije zich bij had aangesloten), dat ze al in 1915 (het 2e jaar van W.O.I) begonnen met plannen voor de verdere ontbinding van het Ottomaans Rijk en toekenning van bevoegdheden aan :
Frankrijk: ten noorden van een lijn tussen Middellandse Zee en Perzië;
Engeland: ten zuiden daarvan;
Rusland: Constantinopel en Oost Anatolië (Armenia)
Italië: de Turkse Rivièra (nog onontgonnen)plus achterland
Griekenland: een lokkertje voor aansluiting bij de Geallieerden tegen de Turken


Toen Tzaristisch Rusland ten prooi viel aan de Bolsjewisten werden de Russische claims vergeten en bleven Engeland en Frankrijk. over om de buit te verdelen. Het werd een onder onsje van Francois Picot (zie blog 42) en Mark Sykes, twee diplomaten gedelegeerd door respectievelijk Engeland en Frankrijk, Het Arabische schiereiland bleef buiten hun bevoegdheid. De Noordkust van Afrika, incl. Egypte, was al “geallieerd” verdeeld en de Balkan leefde in een eigen onafhankelijke bevrijdingsillusies.
Maar!! hogere belangen doorkruisden het spel van Sykes -Picot in de Levant.
Het begon in 1905 toen de zionistische federatie van Engeland en Ierland het advocatenkantoor van Lloyd George, Roberts & Co inschakelden voor hun claim op een Joods Thuisland in Uganda. Lloyd George besprak e.e.a. met Home Secretary (minister van Binnenl. Zaken) Viscount Herbert Samuel en voegde er aan toe dat hij was eigenlijk “very keen to see a Jewish state established in Palestine” (rather than in Uganda). Kennelijk had ook Samuel (van joodse herkomst) daar wel oren naar. Samen met zionist Chaim Weizmann werkte Herbert Samuel het uit in een memorandum “The Future of Palestine” en presenteerde het aan het cabinet in 1915, waar Lloyd George in 1916 Prime Minister werd. Dit leidde in 1917 tot een brief van de toen minister Buitenl. Zaken Arthur Balfour aan baron Walter Rothschild, leider van de Joodse gemeenschap in Engeland: “His Majesty’s government views with favour the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people, and will use their best endeavours to facilitate the achievement of this object”. De bekende Balfour Declaration.
De Bolsjewisten, boos te merken dat Rusland er formeel niet meer in gekend werd, begonnen als wraak dit alles te publiceren op 23 nov. 1917 in de Isvestia en de Pravda. De Manchester Guardian volgde op de 27e. Toen was de boot aan!!: zeer geheime plannen, vergaderingen, toezeggingen zonder duidelijke coördinatie, tijdens een oorlog met nog onvoorspelbare uitkomst, vooruitlopend op de oprichting van een League of Nations (Volkenbond), waarin de winnaars het voor ’t zeggen zouden krijgen in een weinig verdraagzame sfeer, waar willekeur nieuwe vijanden zou kweken en veel autonome volkeren ook de hun toegezegde soevereiniteit zouden claimen nu de zionisten er met de buit vandoor dreigden te gaan..
Daar zou narigheid van komen!!.

Tot volgende week, Arnout.