Nu
weer verder met de gebruikelijke reeks
die ons tot het 5de decennium van de 20e eeuw bracht (1950 – 1960) en de Suezkanaal crisis die ik reeds
aanstipte in blog 61 .

Met
de honoraire ceremonie waarmee koning Farouk het land uit werd gebonjourd
kreeg Gamal
Abd’el Nasser (ltn kolonel in het leger) in 1952 de macht in handen over Egypte waar hij 18 jaar lang
zou regeren.

In 1954 werd een moord op hem gepleegd die
miraculeus faalde. Het leidde tot een situatie die wij nu bij Erdogan kennen:
duizenden arresten en honderden doodstraffen. Toen moest hij presteren en begon
met isolatie van Israël door afsluiting
golf van Aqaba en Straat van Hormuz voor Israëlische scheepvaart en controle op
Israëlisch vrachtverkeer via het Suezkanaal. Nasser’s
populariteit in de Arabische wereld werd ongekend groot. Voor het
thuisfront had hij zich verzekerd van
Amerikaanse naast de Engelse financiële steun voor het zeer omstreden
Assoean Nijldam project. Op het wereld toneel
presenteerde hij zich als neutraal
in de koude oorlog (tussen geallieerden en de communistische wereld)
naast Tito en Nehru. In ruil voor die “neutraliteit” kreeg hij wapens van USA en voor dezelfde
reden van Rusland.

Voor
Israël was het gelukkig niet moeilijk Engeland en Frankrijk mee te krijgen in
een verlossing uit die dodelijke maritieme wurggreep. Vrij verkeer door het
Suezkanaal was onomstotelijk en Nasser’s
neutraliteit ronduit gevaarlijk, voor zowel Frankrijk als Engeland. Met
Frankrijk sloot Israël een grote wapen transactie. Met Engeland mobiliseerde het de ex mandaatgebieden in het
M.O. ( Iraq, Jordanië, Pakistan) het z.g. Baghdad Pact, tegen de Arabische Liga en als zout op de
wonde annuleerden Engeland en Frankrijk de financiering voor de Assoean Dam waardoor ook USA wel moest volgen.

Toen besloot Nasser het Suezkanaal te nationaliseren
om zelf de financiering te kunnen overnemen.

Engeland
probeerde de Common Wealth te
organiseren voor actie door de Ver. Naties. Het blanke deel, Australië, Canada
en, Nieuw Zeeland aarzelde; had meer belang bij het Panamakanaal dan bij Suez.
en het gekleurde deel, Z-Afrika, India
enz. stond aan de kant van de “Niet Gebonden Landen”, waarvan Nasser
hun voorman en vriend. Ook het Baghdad
Pact kreeg de bevolking niet echt mee tegen hun Nasser.

Bang dat het uitstel tot afstel zou leiden drongen Israël
en Frankrijk nu aan op militaire actie. Engeland kon niet meer achterblijven. Eisenhower
waarschuwde. Nooit was een derde wereldoorlog dichterbij dan toen.

Volgende week
verder Arnout