In blog 69 kreeg ISIL slechts een korte vermelding zonder commentaar.

Welnu de grootheidswaan van ISIL is inderdaad passé. Wat nog komt is gewetens wroeging, berouw, verloochening, angst en sauve qui peut. Na de herovering van Fallugha, 25 juni ’16 door Baghdad, probeerden de ISILoten wie het lukten Fallugha te ontvluchten voor Mosul, hun familie onder te brengen bij Soenieten uit angst voor de Shia militia.
Een hooggeplaatste ISILoot schrijft: “ik durf nu nog niet in details te gaan; misschien later. Maar laten we zeggen dat ik moorden heb gepleegd en Gods wetten geschonden? Wat moet ik in Godsnaam doen als ik tegenover Hem kom te staan? Zou Allah mij kunnen vergeven, dat ik lid was van deze groep!?
Een ander schrijft: “. . .sommigen van ons bereikten Mosul. Velen niet. Maar dezelfde fouten die wij maakten in Fallugha herhalen wij in Mosul: mishandeling van de bevolking, het toelaten van onrecht. Als we ooit verandering in onze situatie willen dan moeten we eerst onze daden en vergissingen tot in de hoogste niveaus onder ogen zien!
Weer een ander: “. . .ik schrijf dit want ons einde nadert. Ik woon in Mosul, een gelovig moslim, geen aanhanger van ISIL. Toen in 2014 de ISIL kwam hoopten wij zozeer dat zij minder afgrijselijk zouden optreden dan het terrorisme van de Shia regering uit Baghdad. Maar sindsdien is ons leven zo snel achteruit gegaan dat we nu het ondenkbare denken: dat Shia Baghdad misschien toch minder erg is.”
Weer een ander schrijft: “Mosul is nu belegerd en oorlog dreigt. Mensen hebben alle vertrouwen in ISIL verloren. Door hun onmenselijke onderdrukking zijn wij niet meer bereid de wapens op te nemen om de stad te verdedigen, zoals we dat wel deden om de shia regeringstroepen te verdrijven toen we de ISIL binnen haalden. En nu zeggen de mensen: wie er hier ook de baas wordt, het kan ons niets meer schelen. Door de weerzinwekkende manier waarop ISIL zich vergrijpt aan vrouwen van andere religies en ze verkoopt als slavinnen, walgen wij van hen . . . “
Weer anderen: “. . . ik vraag me dikwijls af of we thuis moeten blijven, wachten op de messen van de Shiïeten wanneer ze ons komen doden, of met vrouw en kinderen de woestijn in vluchten, . . . of de wapens opnemen om ons tegen wie dan ook te verdedigen . . .”
​​en: “. . . de burgerij is uitgeput van ellende. Ze hebben geen cent meer sinds de Shia bazen in Baghdad alle slarissen stopten, nu al meer dan een jaar geleden. 80% van de mensen hier zijn in dienst van de staat.”​
en: “. . . hun (ISIL’s) “moraal politie” bestaat uit jongens en tieners die oudere mensen beledigen en lastigvallen. Ze delen boetes uit als ze iemand zien die zijn baard heeft afgeschoren. Ze schreeuwen naar vrouwen zodra maar iets van hun gezicht of ogen niet genoeg besluierd is. .” ​​
en: “. . . Wij zijn wanhopig. Wat we ondervinden heeft niets te maken met beloften en richtlijnen van God. We zien onrechtvaardigheid, agressie, en moord overal rond om ons.
en: “ik gaf sommige ISIL mensen die ik nog van vroeger kende de raad om vrouwen en kinderen uit de stad te laten vertrekken speciaal de buitenlandse vrouwen, Fransen, Zweden, Denen, Brittenen anderen. Wanneer de gevechten uitbreken kunnen zij geen kant meer op. De ISIL lachten me uit en begonnen me te bedreigen.”


Zullen de Koerden hen redden uit het diepe gat van wantrouwen?

Bovenstaand uittreksels van berichten opgevangen door een godsgeleerde die nu in Jordanië woont en die optreedt als biechtvader voor enkelen van de vele die in wanhoop een oplossing zoeken. Hij heeft e.e.a. doorgegeven aan een El Jazeera journalist uiteraard na verwijdering van namen en details die de schrijvers zouden kunnen verraden.

Pres. Abadi heeft gezworen vóór eind jaar Mosul te heroveren. Zijn militair bevelhebbers plannen aanval te beginnen eind oktober. Iraqi and US deskundigen vrezen onvoldoende voorbereiding ook met oog op de etnisch en sectarische problemen die zich na verwijdering van ISIL zullen voordoen

Tot volgend weekend, Arnout.