Cubaïn was de bisschop van the ARAB EVANGELICAL
EPISCOPAL CHURCH IN JERUSALEM AND THE MIDDLE EAST. Eigenlijk
gewoon de Anglikaanse kerk. Maar dat woord
Anglikaan wilde men in het Midden Oosten niet meer horen. Welnu die
Episcpal Church was de kerk waarin ons Beirutse doveninstituut, waarvan ik
penningmeester was, zijn juridische bescherming had gevonden. Bij een bezoek
aan Jerusalem, wat in die tijd (tot 1967) onder Jordaanse controle viel, maakte
ik dan ook mijn opwachting bij deze kerkvorst. die als Jordaans jongetje opgegroeid was in de Engelse
kolonie Palestina. “Je mag niet met die Palestina kinderen spelen. Die hebben
een gevaarlijk hedonistische mentaliteit die ons niet past”, had zijn vader hem
gezegd.
– Zo moeilijk, zei hij, om nu het achterland er toe te bewegen
deze vluchtelingen gewoon als medemens op te vangen. Ze zijn anders en ze
worden nu ook nog met de nek aangekeken in hun hulpbehoevende situatie.
Opeengepakt, in povere behuizing en zonder perspectief laten zij het hoofd hangen. Wij hopen zo dat
dit niet te lang voortduurt. Het creëert een explosieve situatie van wanhoop en
opstandigheid. Natuurlijk zijn wij dankbaar dat
UNRWA en de vele bijstandsorganisaties in de eerste levensbehoeften
voorzien, maar het maakt de mens ook futloos en zorgt uit verveling voor een
procreatie van ongekende omvang. Eigenlijk is gedeprimeerdheid zo tegen de aard
van de Levantijn. Het is juist de
levenslust en weetgierigheid die hen tot de intellectuele elite van het Midden
Oosten maakte. Voor zover zij er in slagen in een nieuw vaderland carrière te
maken bouwen ze daar weer gemeenschappen waarvan wij te zijner tijd veel kunnen
verwachten. Toch geven ook deze
bevoordeelden ons soms reden tot zorg
omdat er aan alle kanten, door vrienden en familieleden, aan hen wordt
getrokken. Dat tast hun onafhankelijkheid weer aan. Dat zult u misschien reeds
gemerkt hebben in de samenwerking met de Palestijnse leden in uw bestuur. (
Want
inderdaad zij trokken het beleid te veel naar zich toe). Ik hoop dat het u niet gaat
ergeren. Zolang dat niet het geval is mag u standvastig blijven.

Tot
volgende week, Arnout