We gaan nog even door met Luïza. Na de middelbare school kreeg zij een beurs van de familie Landré stichting voor de, toen internationaal bekende, school voor heilgymnastiek & massage in Lund bij Malmö. Toen al was Zweden progressief en gaf Luïza heerlijke jaren zonder discriminatie. Terug in Nederland werd zij geplaatst voor gymnastiekonderwijs aan de school voor visserskinderen in Scheveningen. Een heerlijk troepje ongeregeld en vrijgevochten, zei zij. Daarnaast begon zij een eigen praktijk voor kinderen met ademhalings- en lichaamshoudingproblemen. Toevallig zocht Koningin Wilhelmina een dergelijke specialiste voor haar dochtertje Juliana. Op aanbeveling van de doktoren werd de keuze: Luïza! Het werd het begin van een vertrouwelijke band met Wilhelmina en blijvende vriendschap met Juliaantje. Hartelijke briefjes, en later brieven, van Juliana: haar eerste radiootje; haar schaatsenrijden over de Rottemeren tot vlakbij Rotterdam waar Luïza later getrouwd leefde; haar eerste vakantiereis naar Lapland, dat had Luïza toch altijd zo mooi gevonden; een gelukwens bij de geboorte van Luïza’s eerste kindje, een dochtertje, mijn oudste zusje.

Een gedeelte van die gelukwensbrief


Ik volgde een jaar later (1922) en daarna kwamen nog twee jongens. De lezers zullen het begrepen hebben: Luïza is ons moeder. En toen zij, jaren zestig van vorige eeuw, als gootmoeder ons bezocht in Beirut, waar ik met vrouw en kinderen woonde, gaf zij daarnaast de kinderen les in het doveninstituut aldaar.
Tot volgende week, met ook dit blog weer terug in het Midden Oosten, Arnout.

Je wordt automatisch geattendeerd via email en mijn blog is ook bereikbaar via mijn website www.arnoutgischler.nl