De man die aan
dat Palestijnse Nationalisme inhoud kon geven, gevoelsmatig en
staatsrechtelijk, was Yasser Arafat
(1929 – 2004). De meeste aanhang kreeg hij oorspronkelijk in Jordanië, het land
met grootste contingent Palestijnen, zowel in de burgerij als in kampen. Daar begon
de onstuimige groei van de PLO (Palestine Liberation Organisation), opgericht in 1964 die gewapende
weerstand tegen Israël predikte en organiseerde. Het doorkruisde
het Jordaanse regeringsbeleid. Koning Hussein
slaagde er niet in Arafat in zijn beleid te betrekken. Burgeroorlog
dreigde en in 1971 werd Hussein wel gedwongen de hele PLO het land uit zetten.

Met duizend strijders wist Arafat ,via Syrië, Libanon te bereiken. Daar, ten
noorden van Tripoli (Trablos) zette hij zijn nieuwe hoofdkwartier op te midden
van grote Palestijnse vluchtelingen kampen. Het was een periode van terroristische aanvallen op
Israël en de beruchte moord op de Israëlische atleten tijdens de Olympische spelen in München in
1972.

In 1973 werd
Israël volledig verrast door een Egyptisch/Syrische aanval op de Sinaï en de
Golan. Het was op de Jom Kippoer, de
Grote Verzoendag waarop veel Israëlische dienstplichtigen met verlof waren. Met
een Amerikaanse luchtbrug werden wapens
uit Europa ingevlogen, waarop de Israëliërs er in slaagden het initiatief te hernemen en met tanks over de Golan op
Damascus afstormden. Toen greep Rusland in en de OPEC met een olieboycot.
Olieprijzen vervijfvoudigden, aandelenbeurzen kelderden. US$ zakte 30% en er kwam
een staakt het vuren.

In 1974, werd de PLO door de Arabische Liga erkend
als de enige wettige vertegenwoordiger
van het Palestijnse volk en te zelfder tijd werd Arafat uitgenodigd als spreker
op de plenaire zitting van de Ver. Naties in New York. Van Libanees christelijke kant en van Israël
hevige tegenstand. Zo begon de Libanese burgeroorlog, waarbij christenen hulp
zochten van Israël. Het werd een invasie, 1982, en een complete Israëlische
bezetting van Libanon.
Op verzoek van
Saudi Arabië en Kuwait regelden USA en Europa een vrijgeleide voor Arafat en de
PLO uit de benarde Israëlische dreiging.
Onder multinaltionale dekking , beschermd door 800 US Marines en met
hulp van de US Navy, werd verbanning van de hele PLO geregeld vanuit Tripoli inLibanon naar
Tunis.

Daar laten wij Arafat even tot rust komen om eerst te kijken
hoe die Israëlische bezetting van Libanon verliep.

Tot volgend weekend, Arnout