Wist
je dat van oudsher het lot van de Levant bepaald wordt door de drie naburige
grootmachten. Dat zijn: Egypte, Perzië en Turkije(voordien Byzantium). Hun
achterban is resp. Afrika, Azië en
Europa en het is goed je te realiseren dat de drie continenten via deze speerpunten
hun rivaliteit uitvochten over de
Levantijnse hoofden heen. Maar worden deze drie grootmachten met rust gelaten
en houden zij elkaar in evenwicht dan is de beloning vrede in het Midden Oosten
en dus welvaart in de Levant.. Zo heeft het Ottomaanse Turkije tot midden 19e
eeuw de Europese (incl. Russische) druk buiten de deur weten te houden, Egypte
onder controle en Perzië als bondgenoot in de zijderoute, het karavaannetwerk
van handel en culturele uitwisseling met het Verre Oosten. Daarbij voelde de
Levantijnse handelsgeest zich als een vis in het water. Bij de laatste
karavaanserails, aan de Middellandse Zeekust, was ook de overslag van karavaan
op schip naar de Zuid-Europese havens.
Daar, in de paradijselijke welvaart van de Levant, was het ook goed
toeven na de eindeloos lange stoffige woestijnreis. Daar was volop groente en
fruit, van subarctisch tot subtropisch, volop water (van zoetwaterbronnen en van
bergsneeuw), volop drank van melk en koffie tot de heerlijkste wijnen, volop
culinaire gastvrijheid van christelijk varkensvlees tot koosjer schaap met veel
soorten yoghurt en volop hout, voor huis en tempelbouw tot het oersterke
Libanese cederhout. Geen wonder dat sommige kooplieden-van-verre besloten in de
Levant te blijven. Hun nageslacht werd
Levantijn en verrijkte zo de reeds bonte bevolking met steeds nieuwe
variaties.

Geen
wonder dat de Levant van oudsher (tot op de dag van heden) een van de meest gezochte, dichtst bevolkte en dikwijls
heftig omstreden gebieden is van het Midden Oosten.

Tot
volgende week, Arnout Gischler

Je
wordt automatisch geattendeerd via email en mijn blog is ook bereikbaar via
mijn website www.arnoutgischler.nl