Blog 95 over Iraanse verkiezingen sloot
ik af met de zin:

Voor
het “Midden-Oosten-Méér-Dan-Nu”
: een
ochtendgloren dat uitnodigt de ramen te openen om frisse lucht en nieuwe moed
in te ademen voor kansen die de voorzienigheid lijkt aan te bieden

Bij nader inzien blijken die kansen de komst aan te
duiden van een breekpunt in de huidige geschiedenis van het Midden Oosten.

Van veel
kanten stromen adhesiebetuigingen naar Qatar. Iran geniet even een publicitaire luwte. Israël houdt zich
gedeisd; veel eer is er niet te behalen in het virtuele straatgevecht van de Saudi kroonprins en zijn bondenoten
tegen Qatar. Aan Trumps kant heerst verwarring; bezonkener oordeel klinkt
vanuit zijn omgeving met dringend verzoek aan de GCC groep om klachten tegen Qatar
eersts te concretiseren en dan te gaan praten.. Saudi Arabië c.s. kwamen eindelijk met een lijst van13 “eisen”.
Die hebben grotendeels betrekking op de vrije meningsuiting en dwingen Qatar te
stoppen met zijn succesvolle persbureau Al
Jazeera
, ook een doorn in het oog van Israël. Hieruit blijkt wel hoe bang de Saudis er voor zijn hun eigen bevolking bloot te
stellen aan een vrije mening. In de Golf Staten met een internationale
handelsgeest leven ze al meer met vrije informatie. Niet verwonderlijk dus dat
daar ook al meer sympathie opduikt voor Qatar. Wat zal er dan voor het Saudische
koningshuis overblijven
aan medestanders, in alfabetische volgorde: Bahrein, Egypte, Eritrea, Lybië , Maladiven,
Mauritius, , Senegal en Yemen (voor zover gecontroleerd door de Saudies). Met
uitzondering van Egypte en Bahrein geen sterke groep. De Saudies zullen het
waarschijnlijk moeilijk krijgen, ook met hun eigen bevolking en ook met het cordon
van hun eigen prinsen; Israël met
handhaven van zijn publicitaire overmacht.

Kortom: het Midden Oosten gaat er anders uitzien.